De kippenkar staat nu op zijn winterplek, tegenover de koeienstal. De trekker staat onder dak, dan gaat ie langer mee. Beter voor het land, want als de grond nat is, kom je alleen maar vast te zitten als je de kar probeert te verplaatsen. Dus gezellig de kipjes dicht bij huis en stal. Alleen de kippen zijn natuurlijk erg gewend aan steeds een verse wei, dus die zijn hun half kale wei wel beu en fladderen in groten getale over het hek heen, wat je ook probeert. Ik lok ze regelmatig met wat graantjes terug, maar ik kan bezig blijven. Dus krabben ze het koeienhooi uit elkaar en de netjes aangeveegde borders overhoop en misschien ook wel de composthoopjes? Hoewel die er nu nog goed uitzien. Gelukkig poepen ze vooralsnog niet op mijn platje voor de deur en de picknicktafel. Ik was net zo blij dat dat afgelopen was nu we de nieuwe generatie kippen in de kar hebben! Ik kijk al uit naar de lente! Zodra het weer langer licht wordt, komen er hopelijk ook weer meer eieren. Misschien dat Ferdi nog een lamp installeert om dat iets te bespoedigen. Maar wel na de kortste dag, dan hebben ze even winterrust gehad. En als de bouw, de leemstuc en het bomenwerk hem daar tijd voor laten natuurlijk.
Natuurboerderij